چگونگی تبدیل بورس انرژی به سکوی قیمت گذاری حامل‌های انرژی

سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان فرآورده‌های نفت، گاز و پتروشیمی با اشاره به ظرفیت‌های بورس انرژی گفت: تبدیل شدن بورس ایران به سکوی قیمت‌گذاری حامل‌های انرژی نیازمند حضور فعال خریداران و فروشندگان بین‌المللی و ایجاد ابزارهایی مانند فیوچر است.
سید حمید حسینی - سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان فرآورده‌های نفت، گاز و پتروشیمی،- در گفت‌وگو با ایسنا، درباره امکان تبدیل بورس انرژی ایران به مرجع قیمت‌گذاری حامل‌های انرژی اظهار کرد: بورس در ذات خود یک بازار و محل تلاقی عرضه و تقاضاست و تبدیل شدن به یک پایه معتبر قیمت‌گذاری در بازارهای جهانی با وجود رقابت های فعلی کار بسیار دشواری است.
وی افزود: در بازار جهانی نفت شاخص‌هایی مانند نفت برنت، WTI، سبد نفتی اوپک یا شاخص‌های دبی و عمان وجود دارند. در حوزه محصولات پتروشیمی نیز شاخص‌هایی مانند آیسیس (ICIS) و پلتس (Platts) و در برخی فرآورده‌ها نیز آرگوس (Argus) مبنای قیمت‌گذاری هستند. بنابراین شکل‌گیری یک مرجع جدید قیمت‌گذاری نیازمند پذیرش گسترده در بازارهای بین‌المللی است.
حسینی تاکید کرد: برای اینکه بورس ایران بتواند به چنین جایگاهی برسد، پس از آنکه تمام بازیگران اصلی داخلی معاملات خود را براساس قیمت‌های کشف‌شده در بورس انجام دادند، از سوی دیگر خریداران خارجی نیز باید ریسک استفاده از این قیمت‌ها را بپذیرند. در واقع خریدار خارجی باید مطمئن باشد که اگر بر مبنای قیمت‌های بورس ایران خرید کند، می‌تواند در بازارهای جهانی نیز کالا را با همان مبنا معامله کند.
سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان فرآورده‌های نفت، گاز و پتروشیمی تصریح کرد: اگر قرار باشد بورس ایران به‌تدریج به مرجع قیمتی تبدیل شود، احتمالاً در برخی محصولات خاص مانند هیدروکربن‌ها و در بازارهای منطقه‌ای نظیر افغانستان یا برخی کشورهای همسایه امکان‌پذیرتر خواهد بود، اما در سطح جهانی کار بسیار دشواری است.
 حرکت بورس انرژی در مسیر توسعه ابزارهای مالی
وی درباره مدیریت ریسک قیمتی در بازار انرژی نیز گفت: در دنیا برای پوشش ریسک قیمت از ابزارهایی برای هجینگ استفاده می‌شود، اما در ایران با وجود تاکید قانونی، هنوز زیرساخت‌های لازم برای اجرای کامل این ابزارها فراهم نشده و نه بورس و نه بانک مرکزی ظرفیت لازم برای آن را به طور کامل ایجاد نکرده‌اند.
حسینی افزود: در فرآیند هجینگ، فعالان بازار می‌توانند همزمان با خرید یک حامل انرژی، برای آینده موقعیت فروش بگیرند تا در صورت کاهش قیمت دچار زیان نشوند. اگر قیمت کاهش پیدا کند، از محل آن موقعیت سود می‌برند و اگر افزایش یابد، با وجود فروش ارزان‌تر، در مجموع از زیان جلوگیری کرده‌اند.