ضرورت واقع‌بینی در تحلیل تحولات آمریکا و رژیم صهیونیستی

در روزهایی که اخبار و تحلیل‌های مربوط به انتخابات آمریکا و تحولات سیاسی این کشور بخش قابل توجهی از فضای رسانه‌ای و افکار عمومی را به خود اختصاص داده است، باید مراقب بود که توجه بیش از اندازه به این موضوعات، ما را از مسائل اصلی و واقعیت‌های جاری کشور و منطقه غافل نکند.
بدون تردید تحولات سیاسی آمریکا و تصمیمات مقامات این کشور بر معادلات بین‌المللی اثرگذار است، اما تبدیل این تحولات به محور اصلی امیدواری یا نگرانی جامعه، نوعی وابستگی تحلیلی به تصمیمات بازیگرانی است که منافع و اهداف خود را دنبال می‌کنند.
واقعیت آن است که نباید انتظار داشت با تغییر رئیس‌جمهور آمریکا، جابه‌جایی احزاب یا تغییر برخی چهره‌های سیاسی در این کشور، سیاست‌های خصمانه علیه جمهوری اسلامی ایران به‌سرعت دستخوش تحول اساسی شود. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که اختلافات سیاسی در آمریکا، لزوماً به معنای اختلاف در راهبردهای کلان آن کشور در قبال ایران نیست. همچنین رژیم صهیونیستی، فارغ از تحولات سیاسی واشنگتن، همچنان اهداف و رویکردهای خصمانه خود را دنبال می‌کند و نباید تصور کرد که با وقوع یک تحول انتخاباتی، ناگهان شرایط منطقه به سمت آرامش پایدار و مناسباتی عاری از تنش حرکت خواهد کرد.
البته این سخن به معنای نادیده گرفتن فرصت‌های دیپلماتیک یا بی‌اهمیت دانستن تغییرات سیاسی در عرصه بین‌المللی نیست؛ بلکه تأکید بر ضرورت نگاه واقع‌بینانه و پرهیز از تحلیل‌های هیجانی است. انتظار گل و بلبل شدن شرایط پس از یک انتخابات، نه با تجربه تاریخی سازگار است و نه با شناخت منافع قدرت‌های جهانی. دشمنی‌ها با تغییر افراد و دولت‌ها لزوماً پایان نمی‌یابد و هرگونه گشایش احتمالی نیز نیازمند ارزیابی دقیق، تضمین‌های معتبر و هوشیاری در برابر رفتار طرف مقابل است.
در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، تمرکز بر ظرفیت‌های داخلی، تقویت انسجام ملی، کاهش آسیب‌پذیری اقتصادی، حمایت از تولید و افزایش توان کشور برای مواجهه با فشارهای خارجی است. رسانه‌ها و تحلیلگران نیز باید به جای بزرگ‌نمایی اخبار انتخاباتی و دامن زدن به امیدواری یا نگرانی‌های کاذب، به شفاف‌سازی واقعیت‌ها و تبیین منطقی شرایط بپردازند.
جامعه بیش از آنکه نیازمند وعده‌های خوش‌بینانه و تحلیل‌های مقطعی باشد، به صداقت، آگاهی و برنامه‌ریزی نیاز دارد. نه باید از هر تحول خارجی دچار اضطراب شد و نه باید با هر تغییر سیاسی در آن سوی جهان، انتظار گشایش فوری داشت. مسیر عبور از دشواری‌ها، پیش از هر چیز از واقع‌بینی، اعتماد به ظرفیت‌های ملی و تصمیم‌گیری مسئولانه می‌گذرد.